Γριά που πλέκει
Date1920-1929
MediumΛάδι σε καμβά
Dimensions80,2 x 65,3 εκ.
Collection No6
DescriptionΈκτωρ Δούκας
«Γριά που πλέκει»
1920-1929
Λάδι σε καμβά
80,2 x 65,3 εκ.
Ξεκινώντας από τις ακαδημαϊκές αρχές της Σχολής του Μονάχου, αλλά δεχόμενος ιμπρεσιονιστικές και εξπρεσιονιστικές επιρροές, ο Έκτωρ Δούκας κινείται σε ένα είδος Ακαδημαϊκού Ρεαλισμού, στο οποίο πολλές φορές μπορεί να αναζητηθεί μία εσώτερη ερμηνεία ψυχογραφικών χαρακτηριστικών. Στην πολύπλευρη θεματολογία του εντάσσονται και οι σκηνές ηθογραφικού χαρακτήρα, όπως το έργο της Συλλογής «Γριά που πλέκει» (1920-1929). Η ηλικιωμένη γυναίκα απεικονίζεται στο εσωτερικό του σπιτιού της, αφοσιωμένη στη χειρoτεχνία της. Η περιορισμένη χρωματική κλίμακα του έργου και η λιτή περιγραφικότητα εντάσσουν την προσωπογραφία στην παράδοση του Μονάχου. Την ίδια στιγμή, όμως, τα αδρά περιγράμματα, η ανάδειξη του γυναικείου προσώπου μέσα από το εντεινόμενο φως, η έμφαση στην αποτύπωση των ρυτίδων στο πρόσωπο και τα χέρια είναι στοιχεία μίας ζωγραφικής σχολής αναζήτησης του ψυχισμού –όπως των Ολλανδών ζωγράφων– και της πρόθεσης του καλλιτέχνη να αποφύγει την απλή περιγραφική απόδοση της μορφής και να αποκαλύψει τόσο τον χαρακτήρα της όσο και τη στιγμιαία διάθεση.
«Γριά που πλέκει»
1920-1929
Λάδι σε καμβά
80,2 x 65,3 εκ.
Ξεκινώντας από τις ακαδημαϊκές αρχές της Σχολής του Μονάχου, αλλά δεχόμενος ιμπρεσιονιστικές και εξπρεσιονιστικές επιρροές, ο Έκτωρ Δούκας κινείται σε ένα είδος Ακαδημαϊκού Ρεαλισμού, στο οποίο πολλές φορές μπορεί να αναζητηθεί μία εσώτερη ερμηνεία ψυχογραφικών χαρακτηριστικών. Στην πολύπλευρη θεματολογία του εντάσσονται και οι σκηνές ηθογραφικού χαρακτήρα, όπως το έργο της Συλλογής «Γριά που πλέκει» (1920-1929). Η ηλικιωμένη γυναίκα απεικονίζεται στο εσωτερικό του σπιτιού της, αφοσιωμένη στη χειρoτεχνία της. Η περιορισμένη χρωματική κλίμακα του έργου και η λιτή περιγραφικότητα εντάσσουν την προσωπογραφία στην παράδοση του Μονάχου. Την ίδια στιγμή, όμως, τα αδρά περιγράμματα, η ανάδειξη του γυναικείου προσώπου μέσα από το εντεινόμενο φως, η έμφαση στην αποτύπωση των ρυτίδων στο πρόσωπο και τα χέρια είναι στοιχεία μίας ζωγραφικής σχολής αναζήτησης του ψυχισμού –όπως των Ολλανδών ζωγράφων– και της πρόθεσης του καλλιτέχνη να αποφύγει την απλή περιγραφική απόδοση της μορφής και να αποκαλύψει τόσο τον χαρακτήρα της όσο και τη στιγμιαία διάθεση.